Fado, sen sentido, fado, pena, que marcho e te amo. E as cancións xa non soan, as cancións que nós lembramos. fado, tan xoven xa non son, fado, sen ti me vou, e a candor dos vintecatro, xa non a teño, non . Fado, sen sentido, fado, pena, que marcho e te amo.
Archivos de la categoría ‘Miren Cardeiro’
As carnes desfanse ata facerse cinza derrubando muros de obstáculos, e secando bágoas, e curándose as feridas que dan estas cidades de asfalto. Este mundo de relacións de poder. Estas areas movedizas de personalidades confundidas e que confunden. Estes países de pozos que enchen os seus fondos con materia, cousas e máis cousas. Estas cidades [...]
Onda do mar que se expande e ata min chega, é Galiza. Encantadora, verde paisaxe, inspirando á miña illa. Lonxincua rocha sostendo a morriña e o contento do meu espírito. Trenzado de frores artesanais enraizado en canais cor Turquesa. Onde brotan dos meus fondos animais, seivas e vagalumes de proeza. Miña Galiza!!. Como podería concebirme [...]
